Carrièreloze Multi-Muts (mèt bakfiets, zònder witte legging)

Een webshop is geen carriere, Marianne Zwagerman, MamaMarketing

‘Ontsnap uit het mutsen-paradijs’ – dat is de ondertitel van het boek ‘Een webshop is geen carrière’, geschreven door Marianne Zwagerman, oud-topvrouw bij de Telegraaf en mede-oprichter van de omroep Powned.

Als multi-webshop-moeder (hierhier en hier) en officieel MamaMarketeer wordt mij vaak gevraagd wat ik van dit boek vind. Mensen verwachten meestal een negatief oordeel, omdat ik, afgaand op de titel, mij wel aangesproken moet voelen als muts. Multi-muts, in mijn geval…

Bij deze dus mijn wellicht verrassende mening over het boek ‘Een webshop is geen carrière’ van Marianne Zwagerman. Ik vind het namelijk een Goed Boek.

Kefferige topdog met goede adviezen

Marianne Zwagerman geeft in haar boek namelijk veel goede en vooral praktische tips over hoe je je als ambitieuze vrouw kunt handhaven in een mannenwereld. Niet door ook een man te worden (de fout die ze naar eigen zeggen zelf maakte) maar door een gezonde combinatie van zachte, vrouwelijke eigenschappen en bloeddorstigheid. Zij noemt dit ‘bloeddoddigheid’ – en hoewel ik geen fan ben van dit soort zelfverzonnen termen, vat het wel goed samen waar zij voor staat.

De titel én de algemene toon van het boek is behoorlijk kefferig en vaak onnodig schofferend, maar goed: wat kun je anders verwachten van een oud-Telegraaf top dog en Powned-oprichter?
Ook ben ik het absoluut niet eens met haar definitie van succes (minstens een miljoen omzet per jaar en 20 man personeel) en carrière (een lekkere toyboy als secretaris en een Hummer van de zaak onder je billen.) Onder deze hijgerige haantjes-woorden ligt echter een zeer interessante en ook zeer actuele rode draad: namelijk dat ‘de vrouw’ vaker de regie over haar eigen leven moet nemen, en moet onderhandelen over haar positie als dat nodig is. En daarmee doelt ze niet alleen op webwinkeliers, maar op iedereen (vrouw én man) die zich in haar leven laat leiden door de dingen die haar ‘overkomen’.

Chef Babyverzorging – oftewel het moederschapsideaal

Marianne Zwagerman stelt dat vrouwen primair nog steeds worden gezien als moeder. En dat ze zich hierdoor laten sturen in hun carrière-keuzes. Dat herken ik – maar al te goed. In Nederland heerst nog altijd het moederschapsideaal. Als vrouw is het soms lastig om helder te krijgen wat nu je eigen wensen zijn, en wat je wordt ‘opgelegd’ door de maatschappij.

In mijn geval begon die sociale druk heel subtiel: ‘Hoe ga je dat straks doen als de baby geboren is?’ – een vraag die met name aan mij werd gesteld, niet aan mijn man. En toen onze dochter werd geboren, sprak de kraamzorg vooral mij aan, mij hiermee bombarderend tot Chef Babyverzorging. Gelukkig (!) was ik door een ongeplande keizersnede langere tijd immobiel en werkte manlief als freelancer, waardoor hij uiteindelijk de cursus ‘Baby in bad doen, verschonen en veilig aankleden’ kreeg en zo dus al snel beter dan ik wist hoe je snel een luier moest verwisselen.

Kinderen horen bij hun moeder – die daardoor vaak financieel afhankelijk is

Om mij heen zie ik vaak dat het andersom gaat: doordat veel mannen na 3 dagen weer aan het werk gaan, kom je als vers gezin al snel in de situatie waarin de moeder bijna automatisch Chef Verzorging en de vader Chef Inkomen wordt.
De moeder blijft wel werken, maar op het moment dat blijkt dat twee carrières lastig in balans zijn te brengen met een gezinsleven (bijvoorbeeld als 5 dagen crèche voor jouw kind te zwaar blijkt te zijn) moet er een keuze worden gemaakt: één van beiden twee gaat minder werken. De keus om minder te gaan werken, wordt vervolgens vaak genomen op basis van wie het minst verdient – de moeder. En op basis van het feit dat meer dan de helft van de mannen vindt dat kinderen beter af zijn bij hun moeder, dan bij hun vader, opa, oma of crèche.
Zo wordt je als moeder bijna ongemerkt in een overwegend zorgende positie gedrukt. En hoe langer dit duurt, hoe schever het groeit. De man groeit in salaris, de vrouw blijft op hetzelfde niveau, of levert in. Zo kom je in de situatie dat ook jij niet economisch zelfstandig bent, samen met zo ongeveer de helft van vrouwelijk Nederland.

En nu de hamvraag: moet je per se financieel onafhankelijk zijn?

De hamvraag is natuurlijk: moet je als moeder per se financieel onafhankelijk zijn? Ik vind van niet. Ik ben van mening dat ouders samen moeten beoordelen wat belangrijk is voor hun gezin. Als dat inhoudt dat één van beiden minder gaat werken, of stopt met werken, dan is dat in mijn ogen een zeer legitieme keus.

Niet financieel onafhankelijk, wel gelijkwaardig

Dat je ervoor kiest om (gedeeltelijk) thuis te blijven, heeft natuurlijk consequenties. Ten eerste: je verdient minder, of je verdient niets. Ten tweede: je ontwikkeling als werknemer/arbeidskracht staat stil. Dat is op de korte termijn misschien niet zo erg, maar op de lange termijn kan dat verstrekkende gevolgen hebben.

Want, even op een rijtje:
– vrouwen zorgen meer dan mannen
– mannen werken en verdienen meer dan vrouwen, dit verschil wordt groter naarmate er kinderen komen
– mannen gaan er bij een scheiding financieel op vooruit, vrouwen gaan er op achteruit.
– zo’n 34% van de huwelijken eindigt in een scheiding

Het is erg belangrijk om hier bij stil te staan, vóórdat je een dag (of 3) minder gaat werken. Want als jij niet vanuit je hart de noodzaak voelt om zelf voor je kind te zorgen, dan begin je hier dus met onderhandelen. Zo logisch is het niet om degene die het meest verdient het recht te geven ook het meeste te mogen werken.

Zorg is ook arbeid

Ben jij er wel uit dat jij echt heel graag zelf voor je kind zorgt? Duidelijk. Dan is de volgende vraag: hoe zorg je nu voor een gelijkwaardige relatie als je ongelijkwaardig geld inbrengt? Simpel: door te erkennen dat zorg ook arbeid is.
Als je ervan uitgaat dat je liever zelf zorgt dan dat je zorg inkoopt (denk aan schoonmaken, boodschappen doen, kinderopvang) is het een goed idee om dit vast te leggen. Met een omweg wordt de thuisblijvende partij financieel beloont, zodat het verschil niet zo groot is als het onverhoopt misgaat en jullie besluiten uit elkaar te gaan.

Terug naar de boek

Als jullie er voor kiezen dat jij als moeder thuisblijft om de rust en regelmaat te creëeren waarvan het hele gezin profiteert, dan is dat prima. Zorg echter wel dat je dit ook financieel afdekt: een keus die door jullie beiden wordt genomen, moet ook door beiden worden gedragen. Zorg moet betaald worden, of je die nu uitbesteedt of zelf doet. Dit vraagt in veel gevallen om heldere afspraken en dus om onderhandelingen, thuis aan de keukentafel. Zo neem jij het heft in eigen handen: je blijft thuis omdat jullie dat allebei belangrijk vinden, niet omdat je degene bent die nu eenmaal het best luiers verschoont of omdat je minder verdient.
Kiezen jullie ervoor dat jullie allebei blijven werken, of dat je man inlevert? Dan zul jij als ambitieuze vrouw veel hebben aan de adviezen van Marianne Zwagerman – je moet alleen een beetje door de hijgerige toon heen lezen.

Wil jij aan de slag met jouw financiële situatie?

Een aanrader voor vrouwen die zich in deze situatie bevinden is het boek ‘Vrouwen & Geld’ van Denise Hulst en Wilma van Hoeflaken. Hun boek helpt je om je financiën tegen het licht te houden, met name op het gebied van werk, kinderen, pensioen, scheiding en overleg met je partner.

Wil jij een webshop beginnen?

Logisch. Een webshop kun je namelijk aan laten sluiten op de wensen van jezelf en die van je gezin.
Bedenk wel van te voren goed of je nu bij wijze van hobby een webwinkel opent of uit een serieuze drive, bijvoorbeeld omdat je je verder wilt ontwikkelen als ondernemer. In dat laatste geval zul je waarschijnlijk weer moeten onderhandelen: hoeveel dagen heb jij nodig om van je webshop een succes te maken? Welke hulp heb je nodig van je partner? Hoeveel wil je investeren? Ook daarbij komen de bloeddoddige adviezen van Marianne Zwagerman best van pas. Uiteindelijk is je man… ook een man.

Meer over het Mutsenparadijs

Er is inmiddels een flinke discussie losgebarsten rondom dit boek. Dit komt met name door de manier waarop Marianne Zwagerman zich opstelt. Haar agressieve toon wordt door veel vrouwen (en mannen) zeer onaangenaam gevonden. En hoewel ik begrijp dat dit voor haar een manier is om publiciteit te trekken, vind ik het erg jammer dat ze hiermee de vrouwen die ze wil ‘bevrijden’ tegen zich in het harnas jaagt. Effectief voor de verkoop, iets minder effectief voor de discussie rondom dit interessante thema. Gemiste kans.

PS: de toon en het optreden van Marianne Zwagerman bij Pauw & Witteman deed nogal wat stof opwaaien onder vrouwelijke webwinkeliers. Ben je nieuwsgierig waarom? Bekijk dan hier haar optreden in Pauw & Witteman. En op het blog van Martine Bakx vind je een interessante discussie van webwinkeliers over het boek. For the record: ik ben het absoluut niet eens met hoe Marianne Zwagerman hier Liesbeth van Zijl (van Dressparade) en andere webwinkeliers wegzet – ik vind het onnodig en behoorlijk onbeschoft om je eigen definitie van succes en ambitie op zo’n manier op te leggen aan andere vrouwen (zie het begin van dit verhaal).

Carrièreloze Muts of bloeddoddige carrière-tijger – wat vind jij?

Neem jij de regie over jouw leven in eigen handen? Ben jij een webwinkelier? Een thuisblijfmoeder? Werk je (net als ik) 5 dagen per week, rijd je van hot naar haar op je bakfiets in je witte (of in mijn geval: zwarte) legging en vind je dat je ondanks dat gebrek aan miljoenen op de bank behoorlijk bloeddoddig bent? Herken je je met andere woorden in het boek en/of in mijn verhaal? Ik hoor heel graag jouw mening!

avatar

About Diana van Ewijk

Diana van Ewijk is, naast blogaholic en Twitter addict, moeder van twee meisjes (2005 en 2008) én mede-eigenaar van online marketing & communicatiebureau WebVedettes. Diana zit vaak achter de Twitter, Facebook & Instagramknoppen, schrijft veel blogs en columns, neemt interviews af, is af en toe dagvoorzitter en vormt zo de voorkant van WebVedettes. WebVedettes helpt webwinkeliers te communiceren vanuit de mens achter hun merk, daarmee klanten te inspireren, adviseren en helpen en zo blijvend aan zich te verbinden.

, , , ,

6 reactie bij Carrièreloze Multi-Muts (mèt bakfiets, zònder witte legging)

  1. avatar
    titia 6 december 2011 bij 20:44 #

    Ik had als webwinkelier gehoopt dat ik van mevrouw Zwagerman een paar toptips zou krijgen over hoe ik mij uit het volgens haar mutsenparadijs kon ontworstelen en mijn webwinkel tot een megabedrijf zou kunnen laten uitgroeien 😉 Het boek gelezen (lees je zo op een zondagmiddag uit, want het heeft niet erg veel om het lijf) ben ik niets, maar dan ook niets wijzer. Zwagerman geeft in een vlotte en botte stijl weer hoe ze doordendert naar de top. Tips te over voor mensen (vrouwen) in een grote organisatie, met bazen, managers, presentaties, vergaderen etc. Kortom; alles wat je juist niet hebt als zelfstandig webwinkelier. Ik kan het boek aanraden aan dames die werkzaam zijn in een grote organisatie en een duw(tje) in de rug kunnen gebruiken als het gaat om onderhandelen, je professioneel opstellen, hoe met mannelijke collega’s en managers om te gaan etc. Elke mamamarketeer heeft er mijns inziens voor de bedrijfsvoering van d’r website / bedrijf net bijster veel aan.

    Het valt me op dat er zoveel mensen (dames) hoog bovenop de kast klimmen naar aanleiding van (de titel van) dit boek en de uitzending van P&W. Niet doen dames, en dan heeft Marianne Zwagerman heel erg gelijk in: niet meteen zo emotioneel!!

    • avatar
      Diana 14 december 2011 bij 06:36 #

      Hoi Titia,

      Bedankt voor je reactie! Je hebt helemaal gelijk, als (mulit)muts heb je niet veel aan het boek – geen concrete tips om van je webwinkel een groter succes te maken.
      Persoonlijk vind ik dat geen bezwaar: het boek heeft goede tips over hoe je staande te houden in een zakelijke omgeving. Mijn ervaring hierin is dat ik (als webwinkelier) de neiging heb me te omringen met like minded people. Niks mis mee, maar je zit wel allemaal in dezelfde zachte, niet perse zakelijke, sfeer. Het is soms erg verfrissend om weer eens je hoofd buiten je eigen niche te steken. Ik vind het boek in dit opzicht dus een verrijking van mijn eigen gedachtengoed.

      Ook de tip om jezelf zichtbaar te maken, en publiekelijk een project te ‘ownen’ vind ik heel relevant, juist ook voor mamamarketeers/webwinkeliers. Wij mogen (moeten?) als ondernemende vrouwen best meer voor onze zaak gaan staan. Ook als is die zaak een ‘bedrijfJE’ in de ogen van de zwagervrouwen van deze wereld.

      Tot slot: inderdaad, dames, niet meteen bovenop de kast! Dat is zonde van de discussie.

  2. avatar
    Diana 26 november 2011 bij 08:16 #

    Dankjewel Jolanda. Mooi om ook jouw verhaal te lezen. Respect lijkt soms ver te zoeken, inderdaad. Het lijkt wel of iedereen het nodig vindt haar eigen keuzes als de enige waarheid neer te zetten. Dat geldt voor zowel de thuisblijfmoeders, als de parttime moeders als de carriere-moeders, trouwens.
    Ik vind dat jammer, omdat het de discussie vertroebelt. Terwijl we juist veel van elkaar kunnen leren! En elkaar zouden kunnen steunen. De combi zorg/werk is pittig, of wordt in ieder geval door veel vrouwen als pittig ervaren. Het helpt niet mee als je dan ook nog het idee hebt dat je je moet verdedigen omdat je 1, 2, 3, 4, 5 of desnoods 7 dagen werkt. Andersom lijkt het me vervelend om te moeten verantwoorden waarom je er (als ‘verwend prinsesje’) voor kiest om met je duurbetaalde HBOdiploma op de bank te gaan zitten met een kopje thee. Kortom: respect is het sleutelwoord – want daardoor kunnen we van elkaar leren.

  3. avatar
    Jolanda 25 november 2011 bij 14:15 #

    Hey, wat een klare blik op het boek. Mijn mening heb ik al op diverse plaatsen achtergelaten, oa. de eerste opstandige woorden op het blog van Martine. Ik voel mij heel onafhankelijk: ik koos op gevoel op mijn 20-ste voor ons eerste kind en moest mij tegenover de medemoeders verantwoorden waarom ik geen hippe partime baan had 🙂 Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik op mijn mans inkomen teerde en ook gaf mijn man mij nooit het gevoel, wij spaarde idd. een huishoudijke hulp, oppas en bezine kosten uit. Ieder zijn keuze, respect ervoor. Ik doe graag alles zelf en daar paste het fulltime moeder zijn heel natuurlijk in, ook wel eens een baaldag, maar dat vind je overal. Op mijn 39-ste gestart met mijn eigen webwinkel, waar ik ongeveer 3 volle dagen + de nodige uurtjes in de avond aan werk. Ik vind het overigens nu wel erg leuk om mijn steentje bij te dragen aan de financiele huishouding en wat ook heel leuk is, mijn jongens zijn ook erg trots. De oudste heeft zelfs mijn nieuwe logo ontworpen. Zo heeft elke vrouw haar eigen verhaal over de keuzes in haar leven, en dat vind ik altijd erg boeiend om te horen, het hoe en waarom al zouden sommige keuzes niet de mijne zijn, het kleurt deze wereld tot een prachtig boeket!

  4. avatar
    Sarah 23 november 2011 bij 21:22 #

    Ik heb met smart zitten wachten op je review van het boek en weet nu zeker dat ik het ook ga lezen. Echt een goed en interessant stuk wat je hebt geschreven.

    Ik ben zelf webwinkelier en thuisblijfmoeder en daar ben ik heel gelukkig mee. Ik heb nooit een carrière geambieerd, ik wist toen ik 4 was al dat ik later moeder wilde worden. Ik heb een HBO diploma en heb vanaf mijn studie tot de geboorte van mijn dochter hard gewerkt, maar het gaf me nooit de voldoening die ik graag zocht. De vrijheid die ik nu heb als zelfstandig ondernemer, de creativiteit die ik kan uiten in het bouwen van mijn webshop en het ontwerpen van mijn sieraden maakt me zó gelukkig, dat ik het helemaal niet erg vind dat ik geen miljoen per jaar omzet. Ik vind vrijheid en geen verantwoording hoeven afleggen aan een baas zó veel meer waard dan een vette bankrekening of hoog aanzien. Daarnaast vind ik het van levensbelang dat ik veel tijd met mijn kind kan doorbrengen. Ik ben van oorsprong pedagoog (waarschijnlijk ook heel mutserig volgens Zwagerman, hahaha) en ik weet hoe belangrijk het is voor een kind om, vooral tijdens de eerste levensjaren, zijn ouders dichtbij zich te hebben.

    Ik heb trouwens schaterend naar het P&W interview met Marianne Zwagerman zitten kijken. Wát een komisch mens! Het zou zou een persiflage van Koefnoen kunnen zijn. Ik voel me echt totaal niet aangesproken door wat zij zegt. Zij leeft in haar wereld, ik in de mijne. Maar wél ben ik nieuwsgierig naar haar boek en naar wat ik tussen de hijgerige regels door kan lezen waar ik zelf wat mee kan.
    Qua uiterlijk voldoe ik ook niet aan haar definitie van muts; ik heb lang haar, draag ook als ik naar de supermarkt of het kinderdagverblijf ga hoge hakken en als ik een legging draag….is het er een met leerlook!!

    • avatar
      Diana 25 november 2011 bij 13:21 #

      Ik vind vrijheid en geen verantwoording hoeven afleggen aan een baas zó veel meer waard dan een vette bankrekening of hoog aanzien.

      Dankjewel Sarah, voor je reactie. En ik ben het helemaal met je eens: de flexibiliteit om je eigen uren in te delen én bovendien om zelf te bepalen wat je doet qua projecten zijn voor mij ook de redenen om eigen baas te worden. Harder werken voor minder geld weegt daar ruimschoots tegen op!

Geef een reactie