Ambitie: webwinkel + baan/gezin = kan dat?

Een succesvolle webshop combineren met baan en/of gezin, kan dat?
En zo ja: hoe dan?

(geweldige quote via WAHM Network)

Op Flavourites Live Business 2013 organiseerden we een panelgesprek over het onderwerp ambitie, succesvolle webwinkels en de combi met een baan en/of gezin.

De deelnemers:

  • Marisca Zwaan, eigenaar van webwinkel queenc.nl, moeder van een zoon, en werkt parttime op 2 banen erbij
  • Maris Maria Renne, eigenaar van succesvolle webwinkel Teitloos.nl dat ze samen met haar vriend runt, moeder van 1 zoon
  • Joyce van der Pas, eigenaar van 2 webwinkels (oa Zazou), een management bureau en www.momsatwork.nl, moeder van 2 kinderen

Het gesprek werd geleid door Annet van Baarle.

Wij vonden het verhaal van alle drie de dames zo inspirerend, dat we besloten het met jullie te delen.
Daarom, vanaf vandaag tot eind december, iedere week een interview met een succesvolle en ambitieuze webwinkelier.

Over ambitie. 20 vragen aan Maris Maria Renne

maris maria renne Teitloos

  1. Wanneer en waarom ben je gestart? Hobby, noodzaak, gat in de markt?
    Ik liep al langer rond om met het idee ‘ooit’ eens serieus een online bedrijf te gaan starten. Eerder had ik al eens (niet zo succesvolle) websites gelanceerd en tijdens mijn studie (styling en ontwerpen) verkocht ik ook zelfgemaakte producten.
    Mijn laatste baan was in loondienst bij een webshop, waar ik veel heb geleerd met betrekking tot praktische zaken (klantenservice e.d.) maar mijn contract werd niet verlengd. Ik kwam in 2010 terecht in een ww-procedure en tijdens mijn sollicitaties realiseerde ik: als ik iets wil opzetten, dan moet ik het NU doen.
  2. Hoe is het idee ontstaan?
    Ik heb al sinds kinds af aan een fascinatie voor ‘zoetigheid’. Via het web kocht ik al veel ‘gekkigheid’ zoals kettinkjes met puddingbedeltjes of gummen in de vorm van taartjes e.d.
    Het verbaasde mij dat dit in Nederland nergens te koop was, en ging research doen naar de inkoopmogelijkheden.
    Langzaamaan begon het idee te borrelen voor een webshop vol ‘niet eetbare zoetigheid’ en zo ontstond ‘Zoetiteit’.
    Dit concept sloeg (in 2010) direct aan en als een grap (en hartige tegenhanger) lanceerde ik kort daarna ‘Sushiteit’. Deze webshop was ook direct populair, waardoor ik ging nadenken over nog meer thema’s (Zomerteit, Winterteit e.d.). Zodoende bedacht ik om alles onder 1 naam te gaan beheren, en werd de webshop ‘Teitloos’ geboren.
  3. Had je een zetje nodig om te starten?
    Ik had nul euro budget en geen baan, dus: ja.
    Mijn grootste geluk is mijn trouwe vriendenkring. Iedereen om mij heen was direct enthousiast over mijn plannen en heeft mij vanuit zijn/haar vakgebied belangeloos geholpen. Zo kreeg ik gratis juridisch advies (vriendin is merkrecht advocaat), een website (vriend is programmeur), hulp bij mijn financiële plan en kredietaanvraag (vriend is bankier) en beeldmateriaal.
    Een vriendin is grafisch ontwerper en heeft me geholpen aan het logo en de stijl van Teitloos. Om producten voor de webshop in te kopen en om marketingcampagnes e.d. te starten, had ik toch een krediet nodig, en dit heb ik gelukkig vrij snel voor elkaar gekregen. Zonder mijn vrienden (niet eens hun praktische hulp, maar vooral hun morele steun!) was me dit nooit gelukt, ondanks dat ik er zelf van overtuigd was dat mijn plan goed was.
  4. Had je voor jezelf een stappenplan? Hoe heb je het aangepakt?
    Allereerst heb ik veel met vrienden gepraat: vonden zij het ook leuk wat ik had bedacht? Iedereen was direct enthousiast en daardoor ben ik meteen alles gaan uitwerken. Ik ben ook meteen naar banken toegestapt om mijn plan te presenteren en kreeg positieve reacties van serieuze meneren. Ik heb niet overal op ‘toegehapt’ maar heb echt kritisch naar alle voors & tegens gekeken.

    Nog steeds schaaf ik mijn plan regelmatig bij (eens per kwartaal/half jaar ongeveer), omdat ik toch regelmatig van koers verander of omdat de praktijk anders blijkt.

    Ik begon met een ‘klein’ doel:” X aantal verkopen per maand, X aantal producten in de webshop, X aantal omzet kwartaal. Wanneer een dergelijk doel behaald was, stelde ik mijn eisen weer bij. Op die manier bleef (en blijf) ik scherp en kritisch.

  5. Wat waren de drempels en problemen waar je tegenaan liep? Is een webshop starten een kwestie van vallen en opstaan?
    Het verdelen tussen werk en privé.
    Ik vind het leuk wat ik doe, dus beschouw iets niet snel als ‘werk’. Toch merk ik dat ik af en toe ‘overloop’ en afstand moet nemen. In het begin hield ik trouw mijn uren bij, en schrok dan als ik 80-100 uur per week kon wegschrijven als ‘gewerkte uren’ want voor mijn gevoel had ik ook veel leuke dingen gedaan.
    Nu na 3 jaar beschouw ik meer dingen als ‘noodzakelijk’ dan ‘bijzonder’ (zoals bijvoorbeeld bloggen of social media bijhouden), maar nog steeds moet ik mijn sociaal leven ‘bewaken’.
    Toen het echt heel druk werd met de webshop (vlak voordat mijn partner er fulltime bij is gekomen), had ik erg veel moeite met de balans vinden tussen ‘thuis’ en ‘werk’ omdat ik nog steeds vanuit huis werkte.
    Sinds afgelopen zomer huren wij een bedrijfspand en is de boel echt strikt gescheiden. Op het werk presteren we nu harder, en thuis zijn we echt ‘thuis’.
  6. Wel een het bijltje er bij neer weer gooien? Waarom toch doorgegaan?
    Vallen en opstaan geldt denk ik voor ieder vakgebied.
    Ik ga nog steeds af en toe hard op mijn bek en soms vraag ik me ook echt af waar ik aan begonnen ben en of het nog wel zin heeft of leuk blijft. Het kost gewoon ontzettend veel tijd voordat mensen je vinden en blijven bezoeken. En soms is het gewoon een periode stil.
    De recessie heeft ook niet bijgedragen aan een optimistische ‘spirit’. Toch moet je blijven geloven in wat je doet en het beste halen uit de rustige periodes (opladen of vooruit werken). Nu is het bijvoorbeeld idioot druk (week van Sinterklaas) en denk ik weer: ‘had ik de afgelopen weken maar wat meer rust genomen in plaats van me druk gemaakt…’

    marisatwork

  7. Nu heb je alles op de rit. Hoeveel uur werk je?
    Dat wisselt, maar in ieder geval meer dan fulltime (meer dan 40 uur per week). Nu, in de feestdagenperiode, is er geen tijd voor uitslapen of lange avonden stappen, alles draait om het werk. Maar in de zomer bijvoorbeeld, werk ik alleen in de ochtenden en race ik daarna direct door naar het strand waar ik dan tot ’s avonds blijf.
    Gemiddeld kom ik denk ik op 60 uur per week uit.
  8. Hoe combineer je dat met je gezin?
    Mijn partner werkt sinds eind 2012 ook fulltime voor Teitloos.
    In het begin werkten we vanuit huis, dat was even lastig: fulltime samen in huis werken en wonen.
    Pas toen we ons bedrijfspand huurden, kwam er een duidelijke en eerlijke verdeling qua huishouden en werk.
    Mijn zoontje (8 jaar, uit een vorige relatie) woont parttime bij ons. Ik werk wanneer hij er niet is. Wanneer hij er wel is breng en haal ik hem naar school. In schoolvakanties stemmen we af wie er bij hem is of op kantoor aanwezig is, maar meestal ben ik dan bij hem.
  9. Hoe verdeel je je tijd?
    Seth en ik werken 30-40 uur samen op kantoor, wanneer mijn zoontje thuis is ben ik meestal ‘vrij’ met hem en werk ik ’s avonds (of in de weekenden) over. Overige uren werk ik ’s avonds of in het weekend.
  10. Krijg je support van thuis?
    Maris Maria REnne en Seth, Teitloos
  11. Toen mijn vriend en ik een relatie kregen, wist hij waar hij aan begon: ik werkte meer dan fulltime en had een kind dat op de eerste plaats stond.
    Vanaf dag 1 heb ik gevoeld dat hij deze situatie niet alleen accepteerde, maar ook supportte. Toen wij gingen samenwonen, had hij een fulltime baan (marketing manager bij een online bedrijf). Als hij ’s avonds thuis kwam, plofte hij niet neer op de bank, maar hielp hij mij met marketing voor Teitloos, of ging hij meehelpen met pakketjes inpakken e.d.

    Dat hij zijn goedbetaalde baan heeft opgezegd en zijn ego opzij heeft gezet om met mij te gaan werken, vind ik getuigen van ware liefde en ook vertrouwen in wat ik doe: een groter compliment bestaat niet!

    Om mij heen zie ik meer mensen worstelen met leuke ideeën en sommigen beschikken ook over bijzondere talenten. Meestal leidt hun idee voor een bedrijf dan toch tot niets, veelal omdat ze op het thuisfront geen support krijgen. Partners die bijvoorbeeld ‘mokken’ omdat er niet genoeg tijd/aandacht aan huis of gezin wordt besteedt, waardoor ambities in de koelkast worden gezet. Dat vind ik echt heel jammer om te zien, ook al begrijp ik het wel.
    Ik heb mazzel met Seth, die mij niet alleen heeft geaccepteerd, maar ook heeft geholpen, ook al was dit niet altijd even makkelijk voor hem.
    Wij zijn bijvoorbeeld van twee naar één inkomen gegaan, en met het betrekken van een bedrijfspand, zijn de kosten ook omhoog geschoten en is de tijdsplanning ook minder flexibel. Ik hoor hem eigenlijk nooit klagen en voel me ontzettend gesteund vanuit het thuisfront: die man verdient een standbeeld!

  12. Heeft het wel eens tot onenigheid geleid?
    teitloos new office
    Ja, zeker in het begin toen we nog vanuit huis werkten. We dachten er denk ik vrij makkelijk over, het combineren van huishouden en werk bijvoorbeeld. Maar het is toch behoorlijk ongemakkelijk om te gaan stofzuigen rondom je partner die in een met papieren bezaaide tafel aan het werk is.
    Ook vond ik het lastig om heel simpele/praktische dingen aan hem over te brengen. ‘Mijn’ manier van inpakken of orders verwerken bijvoorbeeld. Het is een slimme man en ik wilde hem niet toespreken alsof hij ‘een of andere tijdelijke stagiaire’ is.
    In het begin kwamen veel praktische zaken toch op mijn bord terecht. Ik werd vaker gebeld, mailtjes waren t.a.v. mij gericht, dus kwamen huishoudelijke taken e.d. toch bij hem terecht. Dit was niet leuk voor hem, en hier heb ik t.z.t. mijn rol weer in moeten vinden.
  13. Kun je een rol spelen op school?
    Niet echt. Er komen regelmatig mailtjes voorbij zoals ‘luizenmoeder’ of ‘knutselmoeder’ gevraagd of ‘vrijwilliger voor schoolreisje’ en hier ga ik eigenlijk nooit op in. Ik heb een keer foto’s gemaakt bij een voorstelling op school, maar na afloop kreeg ik behoorlijk veel mailtjes van andere ouders (voor meer/andere/bewerkte foto’s): daar heb ik geen tijd voor en daar voel ik me dan ook weer lullig over.
  14. Wat komt er op nr 1: werk of kind?
    Zonder twijfel: mijn kind. Alhoewel mijn werk daar niet onder lijdt.
    Onlangs had ik een heel strakke planning. Er waren nieuwe artikelen geleverd, er moest een nieuwsbrief de deur uit, productomschrijvingen geleverd enz. En opeens ging de telefoon: school. Mijn zoontje was hard gevallen en zijn tand zat los, of ik hem NU wilde halen en naar de tandarts wilde gaan.
    Natuurlijk schoot ik in de stress, maar ik heb het hoognodige (bestellingen inpakken en mails beantwoorden) direct overgedragen aan Seth en ben direct naar school gegaan. Al het overige werk heb ik ’s avonds en ’s nachts ingehaald.
    Er is een periode geweest dat mijn zoontje vaak ziek was en dat dit ten koste ging van mijn werk (toen ik nog in loondienst werkte). Ik weet zeker dat ik toen een minder goede werknemer was dan dat ik nu ben. Ik voelde me altijd schuldig t.o.v. mijn werkgever en mijn collega’s, maar als mijn kind ziek was, ging hij voor.
    Dat is nog steeds zo, alleen verdeel ik die tijd nu zelf en heb ik niemand iets te verantwoorden. Niemand die het merkt of er hinder aan ondervind als ik werk ’s nachts afmaak.
  15. Wat is een valkuil als je meerdere dingen wilt combineren?
    Je gezondheid. Ik heb ook een periode teveel hooi op mijn vorm genomen en daar is niemand gelukkiger van geworden.
    Het kwam zowel mijn werk als mijn gezin niet ten goede. Inmiddels ben ik erachter dat ik beter voor mezelf moet zorgen, als ik wil dat alles op rolletjes loopt.

    Ik ben geen fulltime mama en ik heb geen gewone baan van 9 tot 5. Soms moet ik ’s avonds werken en soms kan ik niet ’s middags met mijn kind spelen, en dat is een situatie die geaccepteerd moet worden.

    En soms heb ik heel veel vrije tijd, en dan mag iedereen ervan meegenieten, zoals afgelopen zomer, dat ik alleen ’s ochtends werkte en iedere middag naar het zonnige strand fietste. Dat ik dan nu (drukke Sinterklaasperiode) niet na schooltijd met thee en koekjes klaar zit, is niet iets waarover ik me schuldig hoef te voelen, vind ik.

  16. Hoe leuk is het om je eigen bedrijf te hebben?
    teitloosoffice
    Het is heerlijk om mijn eigen tijd in te kunnen delen en niemand verantwoording af te hoeven leggen.
    Over het algemeen werk ik met mensen samen, die ik zelf heb gekozen en die op dezelfde lijn zitten. Het is niet leuk, dat wanneer er minder goede periodes zijn, je alleen jezelf hierop kunt aanspreken. Dan is het best hard om een ‘solo’ koers te varen en er weinig feedback of geen klankbord is.
  17. Als je terugkijkt, wat zou je anders doen?
    Ik had mijn tijd en geld anders besteed, maar dat is ‘achteraf’ gepraat. Ik ben heel tevreden over de site/ het webshop systeem dat we nu hebben en dit had ik eerder moeten aanschaffen, maar daar kom je pas achter op het moment dat het oude niet meer werkt.
    Ook vond ik in het begin alles belangrijk: alles had mijn aandacht en tijd nodig.

    Nu merk ik dat ik veel meer waard ben en productiever ben, als ik af en toe even ‘niks’ of ‘iets leuks’ heb gedaan of even ‘weg’ ben geweest.

    ‘Vroeger’ dacht ik: ‘nee, eerst boekhouding, dan een avondje weg’ en nu denk ik ‘gezellig een avondje weg, maandag maar wat eerder opstaan…’.

  18. Ervaar je meer of minder stress nu je een eigen webshop hebt?
    Ik heb in de 3,5 jaar dat ik mijn webshop run, meer stress ervaren dan in al mijn werkzame jaren ervoor.
    Het is pas sinds heel kort, dat ik het ‘speelse’ element begin te ervaren en mijn ‘vrijheid’ begin in te zien.
    Dat vind ik jammer, want ik zie het toch als ‘verloren’ of ‘verspilde’ tijd waar ik meer van had kunnen genieten.
    Natuurlijk is dit werk een ‘serieuze zaak’ maar ik had vaker mijn ‘momentjes’ moeten claimen.
    Maar zelfs nu ik dit weet, vind ik het nog steeds lastig om af en toe te ‘genieten in het ‘nu’.
  19. Wat staat er nog op je verlanglijst?
    Eigenlijk niks. Ik heb een punt bereikt dat ik het interessant vind wat ik nu allemaal leer en meemaak, ook de negatieve kanten: die kan ik nu incasseren of veroorloven en verbeteren. Ik ervaar alles als een groeiproces en ben heel nieuwsgierig waar het me allemaal naartoe gaat brengen.
    Te zijner tijd wil ik wel meer praktische dingen van de webshop gaan overdragen aan andere partijen, maar voor nu sta ik overal nog te dichtbij en ben ik te betrokken en leergierig. Dit komt nog wel.
  20. En last, but zeker not least: Welk advies wil je vrouwen met een gezin/dubbele baan meegeven?
    Over een dubbele baan kan ik niet meepraten. Tijdens ons panelgesprek hoorde ik een andere dame praten over: ‘Om 05:00 de wekker zetten om nog iets voor de webshop te doen, voordat ze naar haar werk moest’.
    Gekkenwerk vind ik dat, hoe erg ik haar inzet ook bewonder.
    Ik heb mijn werk voor Teitloos nooit als iets ‘parttime’ of ‘erbij’ gezien.

    Ik vind het ook bloedirritant als mensen vragen hoe het met mijn ‘bedrijfje’ gaat, alsof het een vakantiebaantje is.

    Ik ben dit nooit gestart met het idee ‘ik zie wel hoe het loopt’ maar vanaf dag 1 had ik de insteek: ‘ik moet winst maken ander stop ik ermee’.
    Het lijkt mij lastig om een webshop te starten naast een andere baan, maar achteraf gezien had ik mijn vorige baan nog wel langer willen hebben, om een betere/stabielere basis te hebben. Ik ben met nul euro budget gestart en ik had mezelf een grote druk opgelegd: het MOEST slagen.
    Mijn advies aan iedereen die een webshop wil starten naast een huidige baan: zeg je baan pas op wanneer je webshop rendabel is of teveel van je tijd vraagt, of wanneer je een buffer hebt om een paar maanden te overbruggen.
    En je moet een stabiel thuisfront hebben. Of je nou alleen bent of een gezin hebt: je thuissituatie moet het toestaan, accepteren of je bijstaan, wanneer je een periode hebt waarin het helemaal alleen om jou draait.
    Of dit nou in de zin van huishoudelijke hulp, een partner die bijspringt of een kinderopvang is: wanneer jij echt moet werken, moet jij deze ruimte hebben. Niks zo knullig als de telefoon opnemen, met op de achtergrond een huilend kind, mokkende partner of een brommende stofzuiger.

Maarre… hoe zit het bij jou?

Hoe zit dat eigenlijk met jouw ambitie?
Ben je blij met wat je doet?
Ben je trots op wat je bereikt hebt?

Prima vragen op de decemberdagen mee door te komen!

We horen jouw mening/ideeën/feedback graag!

>> vul ons onderzoek in <<

en help ons met het in kaart brengen van ‘de vrouwelijke webwinkelier’!
Je beloning? Onze eeuwige dank én 40% korting op onze werkboeken en -bladen.

avatar

About Diana van Ewijk

Diana van Ewijk is, naast blogaholic en Twitter addict, moeder van twee meisjes (2005 en 2008) én mede-eigenaar van online marketing & communicatiebureau WebVedettes. Diana zit vaak achter de Twitter, Facebook & Instagramknoppen, schrijft veel blogs en columns, neemt interviews af, is af en toe dagvoorzitter en vormt zo de voorkant van WebVedettes. WebVedettes helpt webwinkeliers te communiceren vanuit de mens achter hun merk, daarmee klanten te inspireren, adviseren en helpen en zo blijvend aan zich te verbinden.

, , , , , ,

3 reactie bij Ambitie: webwinkel + baan/gezin = kan dat?

  1. avatar
    Dianne 26 december 2013 bij 21:21 #

    Goed en herkenbaar stuk. En wat is Teitloos een leuke website!

Trackbacks/Pingbacks

  1. Artikel op MamaMarketing.nl | 'Hare Maristeit' - 26 december 2013

    […] Gutscheincode 2013Eerder deze maand heb ik meegewerkt aan onderstaand artikel voor de website van MamaMarketing, n.a.v. het panelgesprek waaraan ik heb deelgenomen op Flavourites Live Business (november 2013). […]

Geef een reactie